Cybe(r)-ασιοναλισμός

Το διαδίκτυο αποτελεί τη νούμερο ένα εξάρτηση της σύγχρονης κοινωνικής ζωής. Το socializing έχει ενσωματωθεί απόλυτα στον ιστό ως αναπόσπαστο στοιχείο του και οι γεννημένοι την άδοξη, πλην κατακρεουργημένη, μετά-80 εποχή, έχουν ήδη περάσει ένα τεράστιο ποσοστό των παιδικών και εφηβικών τους ωρών μπροστά από οθόνες 19’’,22’’,27’’ και πρόσφατα 32’’.Τα all-in hardware και οι extreme-super-ουαου τετραπύρηνοι επεξεργαστές, έχουν υποστεί μια ανεξίτηλη αλλοίωση της ίδιας τους της υπόστασης. Έχουν πέσει σε χέρια όχι αδαών, αλλά υπερ-δαών. Και αυτή ήταν και η κατάρα τους..

Ο Σύγχρονος User δεν είναι διόλου friendly, αλλά εξαιρετικά arrogant και υπέρμετρα μη-συγκαταβατικός. Τα χιλιάδες πλέον terra αρχείων που σουλατσάρουν στον κυβερνοχώρο, σε συνδυασμό με την πανισχυροποίηση και εν δυνάμει γιγάντωση των search engines, καθιστούν αδύνατη μία οργανωμένη επιχείρηση περιορισμού του φαινομένου της επεκτατικής γνώσης- μιας γνώσης πραγματικά πολυδιάστατης σε τέτοιο βαθμό που δύσκολα θα φανταζόταν ακόμα και ένας εκ των πρώτων ιδρυτών του παγκόσμιου ιστού. Και κάπως έτσι ο καπιταλισμός προδόθηκε από τα ίδια τα παιδιά του. Έχασε τον έλεγχο, προσπαθώντας να διατηρήσει μία εκλογικευμένη ψυχραιμία, την ίδια στιγμή που το παιδί του, έτρεχε με ταχύτητες που ξεπερνούσαν τα πλοκάμια του. Ο ιστός ξέφυγε της αράχνης, που μάταια πάσχιζε να παγιδεύσει τα δικά του συμφέροντα και ψευτοιδανικά –όπως πετυχημένα κατά τη γνώμη μου έπραξε με τα ΜΜΕ- και αφού ενηλικιώθηκε –στα μέσα της δεκαετίας του 90- μετουσιώθηκε σε ένα πανίσχυρο μέσο. Μόνο που αυτή τη φορά βρίσκεται στα χέρια της ελεύθερης-πια- μύγας. Και αυτή ήταν και η δική μου ευχή..

Η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας έχει περάσει από πολλά στάδια αναζήτησης και συνεχούς επαναπροσδιορισμού της ταυτότητας της. Από το Second Life μέχρι το WοW, η κοινωνική ένταξη ορίζεται και εν τέλει προσδιορίζεται από πλατφόρμες on line παιχνιδιών, και χώρους facebookικούς και facebookίζοντες. Από blog σαν και αυτό –και καλά δεξαμενές σκέψης και διαλόγου- και πάσης φύσεως e-συναλλαγών. Τα πάντα έχουν περάσει πλέον στο επόμενο level, που δεν είναι τίποτα άλλο από το απόλυτο e-χάος. Εκατομμύρια εκατομμυρίων πληροφορίες, δισεκατομμύρια απόψεις και ένα ομοίωμα αντίστοιχο της μη-εικόνας αυτού του αχανούς ανεξερεύνητου σύμπαντος.

Στην κινηματογραφική ταινία “City Island” του Raymond de Felitta-μία από τις καλύτερες κατά τη γνώμη μου ‘επίκαιρες’ ταινίες της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα- εκείνο που τίθεται ως ζήτημα και κατ’ επέκταση και αρωγός της πλοκής, είναι το μυστικό εκείνο που προσδιορίζεται ως το μεγαλύτερο μυστικό του καθενός-«το μυστικό των μυστικών». Τα μυστικά του κάθε ενός από εμάς, που προσπαθούν διακαώς να μην υπεισέλθουν στη διαδικασία της αποκάλυψης.

Μήπως τελικά το Διαδίκτυο είναι αυτό ακριβώς; Ένας ορίζοντας ανοικτός που χωρά κάθε είδους μυστικό, για κάθε είδους ανθρωπότυπο και για κάθε -είν και -έσθαι;

Γιατί αν τελικά είναι αυτό, δεν υπάρχει πια κανένας λόγος να κρύβεσαι. Τα πάντα βρίσκονται εδώ. Είσαι on-line./..